Dziecko niechciane – dziecko odrzucone

Dziecko niechciane – dziecko odrzucone

Badacze dokonali wnikliwej analizy wielu międzynarodowych badań, dotyczących wpływu akceptacji bądź odrzucenia przez najbliższych na rozwój psychiczny dziecka i jego funkcjonowanie w życiu dorosłym.

Część kobiet nie potrafi zbudować nowego wyobrażenia o sobie jako o matce, gdyż nie czują się do tej roli wystarczająco dojrzałe i odpowiednio przygotowane. Brakuje im umiejętności pielęgnacyjnych i opiekuńczych, a małe dziecko budzi poczucie niekompetencji i lęk. Niektóre ciężarne przeżywają konflikt między chęcią wejścia w nową fazę życia a żalem za utraconą bezpowrotnie przeszłością i strachem przed przyszłością.

Wiele dziewcząt nieletnich, kobiet samotnych, oczekujących pierwszego dziecka lub wychowywanych bez matki ma trudności w zaakceptowaniu siebie w nowej roli. Oparcie ze strony ojca dziecka sprzyja kształtowaniu się pozytywnych uczuć kobiety wobec potomka. Gdy brakuje mężczyzny, który manifestowałby swoje uczucia szczęścia, ciężko cieszyć się z poczęcia dziecka.

Nastolatki mają wyższe ryzyko nieplanowanych ciąż niż inne grupy wiekowej. W USA 82 procent nastoletnich ciąż jest nieplanowana. Na świecie liczba ciąż nieplanowanych zróżnicowana w zależności od jakości opieki zdrowotnej i potęgi gospodarczej kraju. Najwyższy wskaźnik nieplanowanych ciąż na świecie występują w Afryce i części Azji, 233 nieplanowanych ciąż na każdy 1000 kobiet, po Indiach i Bangladeszu. Najniższe zaś w Holandii (5 ciąż na 1000 kobiet) i Korei Południowej (3 na 1000). Niechciane dziecko było nieplanowane, nieślubne, być może przeżyło próbę usunięcia ciąży, zostało porzucone po porodzie przez jednego lub oboje rodziców, albo było wynikiem gwałtu i niechcianej ciąży, może czuć się obciążeniem zarówno fizycznym jak i finansowym dla swoich rodziców.

Syndrom odrzucenia

Dziecko niechciane odczuwa syndrom odrzucenia. Syndrom odrzucenia to bardzo ciężkie obciążenie, oddziałuje bowiem na prawie wszystkie dziedziny w życiu osoby na niego cierpiącej. Powstanie tego syndromu ma związek z brakiem akceptacji, odrzuceniem. Najczęściej problem ma swoje podłoże w niewłaściwych relacjach pomiędzy dzieckiem a rodzicami.

Dość często zdarza się, że rodzice nie planowali posiadania potomstwa. Pomimo iż decydują się na to, by kobieta urodziła dziecko, nie obdarzają go właściwymi, rodzicielskimi uczuciami. Negatywne uczucia mogą towarzyszyć im jeszcze przez wiele lat, co z pewnością odbije się na wychowaniu dziecka i jego poczuciu wartości. W efekcie dziecko może rozwijać się w przekonaniu, że jego narodziny przyniosły rodzicom jedynie problemy.

Główne przyczyny odpowiadające za powstanie syndromu odrzucenia to:

  • nieokazywanie miłości;
  • brak zainteresowania ze strony rodziców i najbliższego otoczenia;
  • nieliczenie się z potrzebami i problemami;
  • ignorowanie sukcesów;
  • znacznie częstsze krytykowanie, niż obdarzanie pochwałami;
  • nieokazywanie należnego szacunku.

Osoby z syndromem odrzucenia czują, że rodzina nie akceptuje ich, nie daje im należnej miłości. To prowadzi u nich do poczucia dyskryminacji, alienacji. Warto zaznaczyć, iż pracę nad zwalczanie syndromu można podjąć w różnym wieku – nigdy nie jest na to zbyt późno. Wskazana jest wizyta u psychologa, który pomoże uporać się z negatywnymi odczuciami z przeszłości. Lecznicze może być również znalezienie partnera, który obdarzy nas bezgraniczną miłością, zaufaniem i będzie doceniał cierpiącego na syndrom człowieka. Gdy jego samoocena zostanie podbudowana i dostrzeże, że istnieją ludzie, którzy liczą się z jego zdaniem i opiniami, z całą pewnością pomoże mu to w znacznym stopniu odzyskać wiarę w siebie. To z kolei doprowadzi do stopniowego zaniku objawów syndromu odrzucenia. Naukowcy odkryli, co stoi za wrogim i agresywnym zachowaniem w stosunku do innych ludzi, a także dlaczego niektóre osoby nie potrafią stworzyć udanego związku. Przyczyn takiego stanu rzeczy należy szukać we wczesnym dzieciństwie.

Punktem zapalnym nie jest jednak, jak dotychczas sądzono, zła relacja z matką, ale brak miłości i odrzucenie ze strony ojca.

Badacze dokonali wnikliwej analizy wielu międzynarodowych badań, dotyczących wpływu akceptacji bądź odrzucenia przez najbliższych na rozwój psychiczny dziecka i jego funkcjonowanie w życiu dorosłym.

Okazało się, że akceptacja ze strony opiekunów w dzieciństwie, szczególnie pochodząca od ojca, ma istotne znaczenie w formowaniu się osobowości dziecka.

Eksperci doszli do wniosku, że poczucie odrzucenia sprawia, że dzieci stają się niepewne i lękliwe, a także mają większą skłonność do wrogiej i agresywnej reakcji w kontaktach z innymi. W dodatku trauma z dzieciństwa trwa nadal w życiu dorosłym i często utrudnia lub wręcz uniemożliwia stworzenie ufnej i intymnej więzi z partnerem.

prof. dr hab. Marta Makara-Studzińska

/ zdrowiewciazy.pl /

 

 

… miłość ojcowska jest kluczowa dla rozwoju osobowego człowieka. Ważność miłości ojcowskiej powinna zmotywować ojców do większego zaangażowania w opiekę nad dzieckiem.

Miłość ojca wpływa równie mocno – a czasem nawet mocniej – na rozwój dziecka, jak miłość matki. Jest to jeden z wielu wniosków niedawnego badania przeprowadzonego na wielką skalę, dotyczącego wpływu odrzucenia i akceptacji dziecka przez rodziców na kształtowanie osobowości dzieci i ich skutków w wieku dorosłym.

„Po półwieczu międzynarodowych badań, nie znaleźliśmy żadnego typu doświadczeń, który miałby tak silne i spójne oddziaływanie na osobowość i jej rozwój, jak odrzucenie, w szczególności przez rodziców w dzieciństwie” – powiedział Ronald Rohner z Uniwersytetu w Connecticut, współautor badania opublikowanego w piśmie „Personality and Social Psychology Review”. „Dzieci i dorośli na całym świecie – niezależnie od różnic rasowych, kulturowych i płciowych – reagują w dokładnie ten sam sposób na postrzegane poczucie odrzucenia przez swoich opiekunów i inne osoby, do których są przywiązane”.

Opierając się na 36 badaniach z całego świata, w których sumarycznie zbadano ponad 10 tysięcy osób, Rohner i jego współpracownik, Abdul Khaleque wykazali, że

w odpowiedzi na odrzucenie przez rodziców, dzieci czują się niepewnie i są bardziej lękliwe, przejawiają częściej wrogą i agresywną postawę wobec innych. Ból odrzucenia – w szczególności jeśli odrzucenie zachodzi przez dłuższy czas w dzieciństwie – przedłuża się aż do okresu dorosłości, przez co dorośli, którzy byli odrzuceni jako dzieci, mają potem trudności w nawiązaniu intymnych związków opartych na zaufaniu i bezpieczeństwie.

Badania opierały się na wypełnianych przez dzieci i dorosłych ankietach odnoszących się do stopnia akceptacji lub odrzucenia, jakie dotknęło ich w dzieciństwie. Ankiety zawierały również pytania odnośnie osobowości.

Ponadto, według Rohnera, rośnie ilość dowodów z ostatniego dziesięciolecia wynikających z badań psychologicznych i neuronaukowych świadczących o tym, że te same obszary mózgu są aktywne, gdy ludzie doświadczają odrzucenia, co wtedy, gdy odczuwają fizyczny ból.

W odróżnieniu jednak od bólu fizycznego, ludzie mogą psychologiczne przeżywać na nowo emocjonalny ból odrzucenia przez lata

– powiedział Rohner.

Jeśli chodzi o wpływ ojca i wpływ matki, wyniki z ponad 500 badań sugerują, że choć matki i ojcowie niemal nie różnią się w zakresie tego, jak często odrzucają swoje dzieci, to wpływ odrzucenia przez jednego z rodziców – najczęściej ojca – może mieć znacznie większy wpływ niż odrzucenie przez drugiego rodzica. Zespół psychologów z 13 krajów pracujący przy International Father Acceptance Rejection Project zaproponował co najmniej jedno możliwe wytłumaczenie tego faktu: dzieci i młodzi dorośli zwracają większą uwagę na to, który z rodziców posiada większą interpersonalną władzę lub prestiż. Jeśli więc dziecko uznaje ojca za rodzica mającego większy prestiż – to ojciec będzie bardziej wpływowy w jego życiu niż jego matka. Na temat tej potencjalnej zależności prowadzi się badania.

Według Rohnera, najważniejszym wnioskiem z tego badania jest to, że miłość ojcowska jest kluczowa dla rozwoju osobowego człowieka. Ważność miłości ojcowskiej powinna zmotywować ojców do większego zaangażowania w opiekę nad dzieckiem. Ponadto, powszechna świadomość wpływu ojców na rozwój osobowości dzieci powinna zredukować występowanie „obwiniania matki”, bardzo częstego w szkołach i gabinetach psychiatrów. „Silne podkreślanie roli matki w Ameryce wywołało złą tendencję do obwiniania matek za niewłaściwe zachowanie dzieci i ich niedopasowanie społeczne, kiedy to ojcowie są częściej odpowiedzialni za powstanie podobnych problemów rozwojowych”.

/ psychologia.edu.pl /

Close Menu

Zamówienie pakietu EXTRA

[contact-form-7 404 "Not Found"]

Zamówienie pakietu PREMIUM

[contact-form-7 404 "Not Found"]

Zamówienie pakietu SUPER

[contact-form-7 404 "Not Found"]

Zamówienie pakietu STANDARD

[contact-form-7 404 "Not Found"]

Zamówienie pakietu BASIC

[contact-form-7 404 "Not Found"]